Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej Patronki Warszawy

Świątynia zbudowana była w latach 1609-1629 z fundacji króla Zygmunta III Wazy. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był między innymi Piotr Skarga. Późnorenesansowa budowla zachwyca okazałą kopułą i smukłą wieżą. Ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo Archikatedry cieszy się jednak nieco mniejszą popularnością wśród turystów.
W czasie powstania warszawskiego w 1944 roku kościół został doszczętnie spalony, a jego odbudowa trwała do 1957 roku. W przeciwieństwie do sąsiedniej Archikatedry, odbudowano go zgodnie z jego przedwojennym wyglądem, w renesansowej formie.
Do szczególnie cennego wyposażenia należą między innymi: obraz słynący łaskami Matki Bożej Łaskawej, Patronki Warszawy, podarowany królowi Janowi Kazimierzowi przez papieża Innocentego X oraz barokowa rzeźba Matki Bożej Łaskawej z początku XVIII wieku.
Z kamiennym niedźwiedziem leżącym przed kościołem związana jest romantyczna legenda, wg której zaklęty w głaz nieśmiały książę czeka na kobietę, której miłość może przywrócić mu człowiecze kształty. Uwagę zwracają zamontowane w sierpniu 2009 roku „Anielskie Drzwi” zaprojektowane przez słynnego rzeźbiarza Igora Mitoraja, na których znajduje się wizerunek Matki Boskiej oraz aniołów.