Pałac Prezydencki / Namiestnikowski

Najokazalszy gmach przy Krakowskim Przedmieściu swój obecny wygląd zyskał w XIX wieku podczas gruntownej przebudowy.
Budowa pałacu w stylu barokowym rozpoczęła się w 1643 roku z inicjatywy hetmana wielkiego koronnego Stanisława Koniecpolskiego, z przeznaczeniem na jego warszawską rezydencję. W 1659 roku budynek kupił hetman polny i marszałek wielki koronny Jerzy Sebastian Lubomirski. Od 1674 roku, kiedy właścicielami pałacu zostali Radziwiłłowie, stał się on miejscem częstych zgromadzeń publicznych, uczt i balów. W 1818 roku pałac został siedzibą Namiestnika Królestwa Polskiego. Został wtedy przebudowany w stylu klasycystycznym według projektu Chrystiana Piotra Aignera. W 1821 roku przed pałacem ustawiono kamienne lwy dłuta Camillo Laudiniego, które pozostają tam do dziś. 
W odbudowanym po pożarze z 1852 roku pałacu odbywały się zebrania Towarzystwa Rolniczego oraz bale z okazji przyjazdów Carów do Polski. W 1918 r. budynek został przejęty przez władze polskie i przeznaczony na siedzibę premiera i rządu.
W okresie II wojny światowej wnętrza pałacu zostały przebudowane na luksusowy hotel z kasynem Deutsches Haus. Po wojnie pałac wyremontowano i przebudowano. Swoją siedzibę miała tutaj Rada Ministrów, następnie pałac pełnił rolę reprezentacyjną – był wykorzystywany do różnego rodzaju oficjalnych spotkań. W 1955 roku podpisano tutaj Układ Warszawski, w 1989 roku toczyły się obrady Okrągłego Stołu.
W 1965 roku przed pałacem ustawiono pomnik księcia Józefa Poniatowskiego dłuta Bertela Thorvaldsena.
Od lipca 1994 roku pałac jest oficjalną siedzibą Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i jego kancelarii.