Cmentarz Prawosławny

W 1834 roku na terenie Warszawy ustanowiono pierwsze biskupstwo prawosławne, a także postanowiono założyć samodzielny cmentarz prawosławny. Car ukazem z tego samego roku zniósł parafię rzymskokatolicką św. Wawrzyńca i zamienił ją na cerkiew Matki Boskiej Włodzimierskiej. Cmentarz został uroczyście poświęcony w 1841 roku, lecz pierwsze pochówki odbyły się na nim w jeszcze w 1836 roku.
W 1905 roku wzniesiono cerkiew św. Jana Klimaka, a kościół św. Wawrzyńca w okresie międzywojennym wrócił do Kościoła rzymskokatolickiego.
Miejsce pochówku uzależnione było od rangi społecznej osoby, przy cerkwi chowani byli wyżsi dygnitarze cywilni, generałowie i duchowni. W drugiej części spoczywali niżsi oficerowie, urzędnicy, bogaci kupcy. W trzecim żołnierze i mieszczanie, a w czwartym ubodzy i zmarli w przytułkach. W czasie II wojny światowej cmentarz nie doznał większych zniszczeń. Podczas powstania warszawskiego był miejscem masowych egzekucji ludności cywilnej Woli. Spoczywa tutaj zasłużony prezydent Warszawy Sokrates Starynkiewicz (1820-1892), pisarz i poeta rosyjski Michał Arcybaszew (1879-1927), czołowy polski teolog prawosławny ks. Jerzy Klinger (1918-1975). Od kilku lat w Dzień Wszystkich Świętych odbywa się wspólna ekumeniczna procesja prawosławnych i katolików. Poprzedza ją nabożeństwo w intencji wszystkich spoczywających tam zmarłych, odprawiane przez kapłanów obu obrządków.