Cmentarz Ewangelicko-Reformowany

Założony został w 1792 roku, na terenie dzisiejszej Woli. Teren cmentarza był świadkiem wielu ważnych wydarzeń dziejowych. Miały tutaj miejsce walki insurekcji kościuszkowskiej, powstania listopadowego, oraz powstania warszawskiego 1944 roku. Zabudowania cmentarza, ogrodzenie oraz część pomników, które uległy wtedy zniszczeniu zostały odbudowane w II połowie XX wieku.
Mimo burzliwych kolei losu na cmentarzu zachowało się wiele pomników o dużej wartości artystycznej (np. zabytkowa kaplica Kronenbergów). Dlatego został on wpisany do rejestru zabytków kultury narodowej. Złożone są tutaj szczątki ks. Salomona Musoniusa (1724-1790), pierwszego proboszcza stałej parafii ewangelicko-reformowanej w Warszawie. Pochowana jest tutaj Katarzyna Sowińska (1776-1860), wdowa po generale Józefie Longinie Sowińskim (poległym w powstaniu listopadowym), a także znany warszawski przemysłowiec Ludwik Wincenty Norblin (1836-1914), pisarz Stefan Żeromski (1864-1925), piosenkarka Anna German (1936-1982) oraz poeta i aktor Jeremi Przybora (1915-2004).
Pamięci tych, którzy zginęli w czasie okupacji hitlerowskiej poświęcony jest pomnik wykonany przez młodzież Zboru z elementów zdruzgotanych grobowców.
Na cmentarzu reformowanym spoczywają ludzie różnych narodowości i przekonań. Ponieważ protestantów cechuje wysoka tolerancja i szacunek wobec ludzi o odmiennym światopoglądzie, cmentarz przyjmuje także tych zmarłych, których gdzie indziej pochować nie chciano.